Θέλω να κλείσω αυτή τη σειρά με το άρθρο που κουβαλώ μέσα μου εδώ και χρόνια.
Όχι για πιστοποιητικά. Όχι για εξέλιξη. Για εμάς όλους εμάς που ασκούμε το NLP στην Ελλάδα και για ένα ερώτημα που πιστεύω ότι η δική μας γενιά practitioners θα κληθεί να απαντήσει.
Το τοπίο όπως είναι
Κοίταξε το NLP στην Ελλάδα σήμερα, με ειλικρίνεια και χωρίς πικρία, και θα δεις νησιά.
Η δική μου διαδρομή πέρασε και μέσα από την INLPTA, μια παράδοση για την οποία είμαι περήφανος και εξακολουθώ να εκπροσωπώ. Συνάδελφοι που σέβομαι βαθιά εκπαιδεύτηκαν μέσω της ABNLP. Άλλοι μέσω της Society of NLP, της IANLP, ανεξάρτητων σχολών με τις δικές τους παραδόσεις. Πέρασα αρκετά από αυτά τα νησιά ως εκπαιδευόμενος και κάθε νησί έχει τους εκπαιδευτές του, την ορολογία του, την κοινότητά του, τις αφοσιώσεις του.
Και θέλω να πω καθαρά τι πιστεύω γι’ αυτό: η ίδια η ποικιλομορφία είναι υγιής. Διαφορετικές σχολές διαφυλάσσουν διαφορετικές εμφάσεις. Κάποιες κρατούν το θεραπευτικό βάθος, κάποιες τις επιχειρησιακές εφαρμογές, κάποιες την αυστηρότητα του modelling, κάποιες τη δημιουργική αιχμή. Ένας χώρος με μία μόνο ορθοδοξία θα ήταν φτωχότερος. Έχω μάθει από όλες αυτές τις παραδόσεις, και δεν θα έσβηνα καμία.
Τα νησιά όμως έχουν κόστος. Και το ξέρουμε όλοι, ακόμα κι όταν δεν το λέμε.
Όταν ένας ψυχολόγος με ρωτά «είναι σοβαρός χώρος το NLP;», ποιο νησί απαντά; Όταν μια εταιρεία αξιολογεί έναν practitioner, με ποιο πρότυπο; Όταν ένας πελάτης πληγώνεται από κάποιον ανεκπαίδευτο και αδέσμευτο από κάθε δεοντολογία, ποιος απαντά; Όταν εμφανίζεται έρευνα που θα μπορούσε να δυναμώσει όλους μας, μέσα από ποιο κανάλι μάς φτάνει;
Κανείς δεν έχτισε αυτόν τον κατακερματισμό επίτηδες. Είναι απλώς αυτό που συμβαίνει όταν ένας χώρος μεγαλώνει μόνο μέσα από σχολές. Αλλά ένα σύνολο σχολών, όσο εξαιρετική κι αν είναι η καθεμία, δεν αθροίζεται σε επάγγελμα.
Πώς το έλυσαν άλλοι χώροι
Δεν είμαστε οι πρώτοι που στεκόμαστε εδώ. Κάθε σοβαρό επάγγελμα στάθηκε κάποτε ακριβώς σε αυτό το σημείο.
Η ιατρική είναι γεμάτη ειδικότητες, σχολές σκέψης και αντίπαλες προσεγγίσεις, κι όμως οι γιατροί ανήκουν σε ιατρικούς συλλόγους που κρατούν μια κοινή δεοντολογία πάνω από όλες. Η ψυχολογία περιέχει παραδόσεις που διαφωνούν ουσιαστικά μεταξύ τους, ψυχοδυναμική, συμπεριφορική, συστημική, ανθρωπιστική, κι όμως οι ψυχολογικές εταιρείες τούς δίνουν μία επαγγελματική στέγη, έναν κώδικα, μία φωνή προς την κοινωνία. Το coaching, ο χώρος που μοιάζει περισσότερο με τη δική μας ιστορία, ζει αυτή την ωρίμανση τώρα: οι σχολές εκπαίδευσης συνεχίζουν να ανταγωνίζονται και να διαφοροποιούνται, ενώ οι επαγγελματικές ομοσπονδίες χτίζουν τα πρότυπα, τη διαπίστευση, την ερευνητική βάση.
Πρόσεξε το μοτίβο. Σε κανέναν από αυτούς τους χώρους δεν εξαφανίστηκαν οι σχολές. Οι ενώσεις δεν τις αντικατέστησαν, τις ολοκλήρωσαν. Οι σχολές απαντούν στο ερώτημα «πού εκπαιδεύομαι;» Οι ενώσεις απαντούν σε ένα διαφορετικό ερώτημα: «τι οφείλουμε ο ένας στον άλλον, και τι οφείλουμε στην κοινωνία;»
Το NLP έχει απαντήσεις παγκόσμιου επιπέδου στο πρώτο ερώτημα. Το δεύτερο είναι αυτό που έχουμε αφήσει ανοιχτό.
Κι αν;
Να λοιπόν το δικό μου κι αν, όχι ως κριτική προς κανέναν, αλλά ως πρόσκληση προς όλους.
Κι αν το επόμενο κεφάλαιο του NLP στην Ελλάδα δεν ήταν άλλη μία σχολή, αλλά μια κοινή επαγγελματική στέγη; Ένας χώρος όπου ένας practitioner της INLPTA, ένας της ABNLP, και ένας από οποιαδήποτε έντιμη παράδοση στέκονται ως συνάδελφοι, κρατώντας τις παραδόσεις τους, τους εκπαιδευτές τους, τις αφοσιώσεις τους, ενώ δεσμεύονται μαζί σε έναν δημόσιο κώδικα δεοντολογίας, ένα πρότυπο επαγγελματισμού, μία φωνή που λέει στην ελληνική κοινωνία: έτσι μοιάζει ένας σοβαρός επαγγελματίας του NLP.
Αυτό ακριβώς χτίστηκε να είναι το ANLP. Όχι άλλος ένας φορέας πιστοποίησης. Όχι ανταγωνιστής των διπλωμάτων κανενός. Μια ανεξάρτητη επαγγελματική ένωση, με Κώδικα Δεοντολογίας, επαγγελματικά πρότυπα, δημοσιευμένη έρευνα, το περιοδικό Rapport, και μια κοινότητα σε δεκάδες χώρες, όπου κάθε έντιμος practitioner είναι ευπρόσδεκτος, από όποια πόρτα κι αν πρωτομπήκε.
Δεν εντάχθηκα στην ANLP αντί της παράδοσής μου. Εντάχθηκα για λογαριασμό του επαγγέλματός μου. Αυτή η διάκριση είναι όλη η ουσία.
Ένα σύμβολο, όχι απλώς μια εκδήλωση
Κι επειδή ένα όραμα χρειάζεται έναν τόπο όπου οι άνθρωποι βλέπουν ο ένας το πρόσωπο του άλλου, άσε με να ονομάσω το δικό μου.
Ονειρεύομαι ένα ANLP Greece Festival. Μια μέρα, καλά είναι στα σκαριά ήδη, όπου practitioners από κάθε σχολή της Ελλάδας συγκεντρώνονται σε μία αίθουσα. Όχι για να διαφωνήσουν ποια παράδοση είναι η πιο αυθεντική. Για να παρουσιάσουν case studies. Να μοιραστούν έρευνα. Να δει ένας practitioner μιας παράδοσης, ίσως για πρώτη φορά, πώς πραγματικά δουλεύει μια συνάδελφος από μια άλλη. Να δείξουμε στους πελάτες μας, στους επικριτές μας και στους εαυτούς μας ότι το NLP στην Ελλάδα δεν είναι σκόρπια νησιά, είναι ένα αρχιπέλαγος που ανακαλύπτει ότι κάτω από το νερό ήταν πάντα ένα ενιαίο τοπίο.
Όχι μια εκδήλωση. Ένα σύμβολο. Η πρώτη φωτογραφία ενός επαγγέλματος.
Η πόρτα είναι ανοιχτή
Αν κάτι σε αυτή τη σειρά σού μίλησε, ο τρόπος να μπεις μέσα δεν θα μπορούσε να είναι απλούστερος. Η προσφορά μου ισχύει, και την εννοώ όσο κυριολεκτικά επιτρέπουν οι λέξεις: 3 μήνες συμμετοχής στην ANLP, εντελώς δωρεάν, για οποιονδήποτε στην Ελλάδα θέλει έναν επαγγελματικό φορέα με παγκόσμια εμβέλεια πίσω από την πρακτική του — από όποια σχολή κι αν εκπαιδεύτηκες. Εξερεύνησέ την από μέσα.
Η συγκεκριμένη ειδική προσφορά ισχύει μόνο έως τις 31 Αυγούστου 2026.
Διάβασε το Rapport. Δες την έρευνα. Γνώρισε τη διεθνή κοινότητα. Δες με τα μάτια σου τον Κώδικα Δεοντολογίας και το επαγγελματικό πλαίσιο. Και μετά αποφάσισε, με πλήρη γνώση, αν αυτό είναι το επαγγελματικό σου σπίτι.
Από πού ξεκινά αυτό
Πριν από τέσσερα άρθρα, σε ρώτησα πού βλέπεις να σε οδηγεί η διαδρομή σου στο NLP σε πέντε χρόνια. Άσε με τώρα να θέσω τη μεγαλύτερη εκδοχή αυτού του ερωτήματος.
Φαντάσου ένα επάγγελμα NLP όπου η συνεργασία γίνεται ισχυρότερη από τον ανταγωνισμό.
Όπου οι διαφορές μας παραμένουν, και παύουν να μας χωρίζουν. Όπου ένας νέος practitioner που πιστοποιείται σήμερα κληρονομεί όχι ένα αρχιπέλαγος νησιών, αλλά ένα επάγγελμα με σπίτι.
Κανένας οργανισμός δεν μπορεί να το χτίσει αυτό για εμάς. Καμία σχολή δεν μπορεί, και καμία ένωση επίσης, όχι μόνη της.
Ίσως αυτό το ταξίδι ξεκινά με τον καθένα από εμάς.
Εγώ έχω επιλέξει πού στέκομαι. Η πόρτα είναι ανοιχτή, και την κρατώ.
Διάβασε το Rapport. Δες την έρευνα. Γνώρισε τη διεθνή κοινότητα. Δες με τα μάτια σου τον Κώδικα Δεοντολογίας και το επαγγελματικό πλαίσιο. Και μετά αποφάσισε, με πλήρη γνώση, αν αυτό είναι το επαγγελματικό σου σπίτι.
Χωρίς δέσμευση. Χωρίς ψιλά γράμματα. Απλώς μια ανοιχτή πόρτα.
Στείλε μου μήνυμα εδώ για περισσότερες πληροφορίες ή κάνε απευθείας την εγγραφή σου !!
Ο Νικόλας Φραγκιάς είναι Ψυχολόγος, Αναλυτής Συμπεριφοράς και Executive Coach, και ο International Ambassador της ANLP & National Coordinator of INLPTA για την Ελλάδα. Αν σε ενδιαφέρει να δεις πώς μοιάζει ένα επαγγελματικό σπίτι για το NLP, μπορείς να εξερευνήσεις τη συμμετοχή στην ANLP στο anlp.org/become–a–member.
